Twoja rzeczywista szybkość, w górę i w dół, na pasku menu.

macOS prowadzi bieżący licznik bajtów dla każdego interfejsu sieciowego na Twoim Macu. Pinned pyta jądro o tę listę raz na sekundę, przez sysctl(NET_RT_IFLIST2), i podaje różnicę między jednym odczytem a następnym. Ta różnica to Twoja szybkość. To cały pomiar.

Te konkretne liczniki są 64-bitowe. Prostszy interfejs, po który sięga się łatwiej, zwraca liczniki 32-bitowe, które zawijają się co 4,29 GB. Na szybkim łączu to może być kilka minut, a każde zawinięcie wyglądałoby na ekranie jak bezsensowny skok.

Pinned nie otwiera w tym celu żadnych własnych gniazd. Żadnej sondy, żadnego pliku testowego, żadnego serwera po drugiej stronie, nic dodanego do ruchu, który i tak próbuje opisać.

To, który interfejs jest odczytywany, wynika z domyślnej trasy systemowej, sprawdzanej ponownie przy każdym takcie. Odłącz Ethernet, a odczyt przechodzi na Wi-Fi. Podłącz się przez telefon, a odczyt przechodzi na telefon. Nie ma nic do skonfigurowania, a odczyt, któremu nie można ufać, jest raportowany jako zero, a nie zgadywany.

Zwykły sposób przypisania ruchu do procesu to instalacja uprzywilejowanego pomocnika. Komercyjna alternatywa dostarcza root LaunchDaemon: ładuje się przy starcie Maca i pozostaje rezydentna niezależnie od tego, czy w ogóle otwierasz menu. To trwały element Twojego systemu, działający jako root, w zamian za listę, na którą zerkasz od czasu do czasu.

Pinned tego nie robi. Przypisanie do aplikacji działa wewnątrz piaskownicy, w samej aplikacji. Żadnego uprzywilejowanego pomocnika, żadnego demona root, żadnego hasła administratora i żadnego monitu o uprawnienia na żadnym etapie.

Z tego wynika model kosztu. Pinned próbkuje aplikacje z minimalnym odstępem 3 sekund, i tylko gdy panel jest otwarty. Zamknij panel, a praca ustaje: niezależnie zweryfikowano zero podprocesów przy zamkniętym panelu. Funkcja, na którą nie patrzysz, nie powinna działać.

Ustaw swój limit i powiedz Pinned, którego dnia zaczyna się okres Twojego operatora. Każda suma jest wtedy liczona względem tego okna, więc okres zaczynający się 12. dnia trwa od 12. do 11. dnia następnego miesiąca, dokładnie tak, jak robi to Twój rachunek.

Trudne przypadki są obsługiwane, a nie ignorowane. Dzień okresu 31 wykorzystuje 28 lutego i 30 kwietnia, i wraca do 31. dnia w miesiącach, które go mają. Okres nigdy nie powinien po cichu pominąć miesiąca tylko dlatego, że kalendarz był krótszy.

Gdy zmierzasz do przekroczenia limitu, Pinned mówi o tym wprost, zamiast zostawiać Ci liczenie:

Sumy są też prowadzone na każdą sieć, więc widzisz, ile poszło przez hotelowe Wi-Fi, a ile przez hotspot telefonu, który zwykle kosztuje realne pieniądze. Alerty uruchamiają się przy progach limitu, które wybierzesz, według tych samych zasad wstrzymania i wychłodzenia co każdy inny alert.

Twoja wartość pobierania opisuje, ile wody przenosi rura. Rozmowę interesuje, jak długo jedna kropla czeka w kolejce. Gdy duży transfer wypełnia bufory Twojego routera, każdy mały pakiet musi ustawić się za nim, więc połączenie zostaje szybkie, a rozmowa rozpada się w tym samym momencie. To jest bufferbloat, a na tym łączu wynosi 53 ms opóźnienia, które istnieje tylko wtedy, gdy łącze jest zajęte.

Pinned na żądanie nasyca łącze, sonduje je podczas nasycenia i raportuje wartość pod obciążeniem, wartość bezczynną, różnicę między nimi oraz przebiegi na minutę. Cztery liczby, a ta, która ma znaczenie, to różnica.